Flaga Zakonu Azraela

Libraria

czyli biblioteka świętych i uczonych tekstów Zakonu

KSIĘGA SALOMONA

WSTĘP DO KSIĘGI SALOMONA
(fragmenty)

Księga proroctw, tradycja mylnie przypisuje jej autorstwo Salomonowi (stąd nazwa). Badania jednoznacznie wskazują na nieznanego autora z epoki azraelskiego państwa zakonnego, który posłużył się imieniem starożytnego króla i mędrca, by uzyskać większy autorytet. Niektórzy komentatorzy przypisują autorstwo kapłanowi Archibaldowi z Arch, inni, idąc za głosem tradycji, wskazują na jego brata, mędrca o pseudonimie Salomon. Niektóre fragmenty wydają się być autorstwa jeszcze innych wybitnych filozofów tamtej epoki.
(...)
Wbrew poglądom niektórych krytyków, że autor był chorobliwym fantastą, wizjonerem cierpiącym na urojenia, a nawet epileptykiem - sama treść dzieła i zgodność jego wypowiedzi z faktami historycznymi wykazują dobitnie, że posiadał on niezwykły zmysł rzeczywistości. Z pewnością proroctwo jego posługuje się wyjątkowym językiem, pełnym symbolicznych obrazów, o zbyt śmiałych hiperbolach jak dla dzisiejszego czytelnika. Ten dziwny styl Proroka można wytłumaczyć niezwykle skomplikowaną sytuacją polityczną i odmiennym od naszego charakterem ówczesnych ludzi, wreszczie wyjątkową psychiką samego Proroka (zaznacza się wyraźna mentalność ludzi Wschodu)
(...)
Podział proroctwa Salomona jest wyjątkowo logiczny tak pod względem treści, jak i chronologii, czym różni się od innych proroków, (...) jednakże mowy jego nie odznaczają się ani wdziękiem słowa, ani polotem. Jest w nich więcej pierwiastka intelektualnego niż uczucia, więcej argumentacji niż żaru. Jednak pod tą powłoką chłodu intelektualnego kryje się wielki duch, którym nieraz potrafi głośno wołać do duszy i targać sumieniem opornych.
Pisze on przeważnie prozą, ale nie brak u niego i utworów poetyckich bardzo wzruszających.
(...)
Teologiczne znaczenie księgi Salomona jest wyjątkowe. Pdokreśla ona prawdę, że Bóg jest święty. Świętość Boga ma charakter w najwyższym stopniu dynamiczny. Ona pobudza Go do działania i z istoty swej domaga się pełnego uznania od wszystkich ludzi - zarówno od Azraelitów, jak i od pogan. Ludy pogańskie przez najazd na kraj Boga zbeszcześciły Jego święte Imię, za co odpokutują. (...)

KSIĘGA SALOMONA
[fragmenty]

         O śmierci chwalebnej

         Cenna dla Pana śmierć jego wyznawców!

         Zachęta do walki

         Wojownicy, bądźcie mocni w Panu - siłą jego potęgi.
         Obleczcie pełną zbroję Bożą, abyście w dzień zły zdołali się przeciwstawić i ostać, zwalczywszy wszystko.
         Stańcie więc do walki przepasawszy biodra wasze prawdą i oblókłszy pancerz, którym jest sprawiedliwość,
         a obuwszy nogi w gotowość dobrej nowiny o pokoju.
         W każdym położeniu bierzcie wiarę jako tarczę, dzięki której zdołacie zgasić wszystkie rozżarzone pociski.
         Weźcie też hełm zbawienia i miecz ducha - wśród wszelakiej modlitwy i błagania.

         O fałszywych kapłanach

         Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, a wewnątrz są drapieżnymi wilkami.
         Jest ich czterystu piećdziesięciu, a modlitwy ich na nic się zdają.
         Poganie, wołajcie głośniej, bo to bóg! Więc może zamyślony, albo jest zajęty, albo udaje się w drogę. Może on śpi, więc niech się obudzi!
         Albowiem tak mówi Pan Bóg: głosu Pana w ciszy słuchać będziesz.

         O magii nieprawej

         To wam jeszcze powiem, że imię Pańskie święte jest i wola jego niechaj będzie. A kto by się woli Bożej sprzeciwił, przed jego obliczem popełnia nieprawość wielką.
         Co Pan Bóg zabiera, [Pan] nam dał. Dlatego kto wydziera Panu naszemu wbrew jego woli, co do jego królestwa należy, po dwakroć grzeszy przed obliczem Pańskim.
         Pan Bóg jest Stwórcą całego świata materialnego jak również niematerialnego. Kto by zaś łączył te dwa światy bez woli Pana, po trzykroć będzie przeklęty na wieczność w Sheol.
         Bądźcie uważni, gdy posługujecie się praktykami magicznymi, gdyż wielka odpowiedzialność spoczywa na was. Albowiem tak mówi Pan Bóg:
         Samowskrzesić się potraficie, ale nie samozbawić.

                  MOWY PRZECIW NARODOM

         Przeciw Sunalitom

         Pan skierował do mnie te słowa:
         "Synu człowieczy, zwróć się ku Sunalitom i prorokuj przeciwko nim.
         Powiedz Sunalitom: Słuchajcie Słowa Pana! Tak mówi Bóg: Ponieważ wołałeś: "Ha!" na moją świątynię, kiedy doznała zbezczeszczenia, i na ziemię azraelską, gdy ją pustoszono, i na dom Amatsu, gdy szedł do niewoli -
         oto dlaczego wydam cię w posiadanie synom Wschodu. Rozbiją u ciebie swoje namioty i przygotują sobie u ciebie mieszkania. Oni będą spożywali twoje plony i będą pili twoje mleko.
         Z przybytków Sunala uczynię miejsce popasu dla wielbłądów, a z miast Sunalitów legowisko dla trzody. I poznacie, że Ja jestem Pan.
         Tak mówi Pan Bóg: Dlatego, żeś klaskał rękami i tupał nogami, i cieszyłeś się w duszy z całą twoją zawziętością wobec ziemi azraelskiej,
         dlatego wyciągam rękę przeciwko tobie; wydam cię na łup narodów, wyplenię cię spośród ludów, wyniszczę cię spośród krajów, unicestwię cię spośród krajów, unicestwie cię! - i poznasz, że Ja jestem Pan".
         A i to zważcie, że sam Nieprzyjaciel mieni się być niosącym światło.

         Przeciw Selenarzom

         Tak mówi Pan Bóg: "Ponieważ Selena i Selenar mówili: Oto dom Amatsu równy jest wszystkim innym narodom,
         dlatego otworzę dojście poprzez grzbiet górski do krainy Selenarzy i do jego miast w obrębie wszystkich granic, do ozdoby tego kraju: Bet-Hajeszimot, Baal-Meon i Kiriataim. Dam ich razem z Sunalitami w posiadanie synów Wschodu, aby już o nich nie wspominano między narodami. Oto tak dokonam sprawiedliwości nad Selenarem i poznają, że Ja jestem Pan".
         A i to zważcie, że nie wszystko złoto, co się świeci.

         Przeciw Gajatom

         Tak mówi Pan Bóg: "Ponieważ Gaja dyszała niechęcią przeciwko domowi Amatsu, ściągnęła na siebie wielką winę,
         dlatego tak mówi Pan Bóg: Wyciągnę rękę przeciwko Gajacji wytracę w niej ludzi i zwierzęta, i zamienię ją w pustynię - od Temanu aż do Dedanu polegną od miecza.
         Wykonam pomstę moją na Gai rękami ludu mojego azraelskiego. Postąpię z Gajatami wedle mego oburzenia i gniewu, aby poznali moją pomstę" - wyrocznia Pana Boga.
         A i to zważcie, że Bóg nas stworzył, abyśmy zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyśmy panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi. Dał nam wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem.

         Przeciwko Setytom

         Tak mówi Pan Bóg: "Ponieważ Setyci postępowali mściwie, a żywiąc w duszy nienawiść, do zagłady doprowadzili Azraelitów na skutek odwiecznej nieprzyjaźni,
         dlatego tak mówi Pan Bóg: Oto wyciągnę rękę przeciwko Setytom, wykorzenię ich i wyniszczę resztki ich krainy. Dokonam na nich wielkiej pomsty za pomocą srogich kar. Wtedy poznają, że Ja jestem Pan, gdy dokonam na nich pomsty".
         A i to zważcie, że wąż był najbardziej przebiegły ze wszystkich zwierząt lądowych, które Pan Bóg stworzył. A Pan Bóg rzekł do węża: "bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i polnych; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia."

         Przeciwko Elsarowi

         Roku jedenastego, pierwszego dnia miesiąca, Pan skierował do mnie te słowa:

"Synu człowieczy, ponieważ Elsar mówił Al-Kabie:
"Ha, oto rozbita została
brama ludów:
powraca do mnie, ja będę bogaty, ona - pustynią",
dlatego tak mówi Pan Bóg:
Oto Ja jestem przeciwko tobie, Elsarze!
Sprawię, że wyjdą przeciw tobie liczne narody,
nadpłyną falami jak morze.
Zburzą mury stolicy Elsara
i wywrócą jego wieże.
Wymiotę z niego jego proch
i uczynię z niego nagą skałę.
Stanie się pośrodku morza
miejscem suszenia sieci,
ponieważ Ja powiedziałem - wyrocznia Pana.
Stanie się on łupem narodów.
Córki zaś jego, które są na stałym lądzie,
będą zabite mieczem.
I poznają, że Ja jestem Pan.
Bo tak mówi Pan Bóg:
Oto Ja sprowadzam z północy na naród Elsara
Rozodonochubana, króla Nolibabu, króla królów,
z końmi, rydwanami, jeźdźcami,
wojskiem i licznym ludem.
Córki twoje, które są na stałym lądzie,
zabije mieczem;
wieże oblężnicze zbuduje przeciw tobie,
przeciwko tobie usypie wały
i tarczę wystawi przeciwko tobie.
Głowice swych taranów skieruje przeciw twoim murom,
zburzy twe wieże żelaznymi hakami.
Z powodu mnóstwa koni
okryje cię kurzawa.
Od tętentu jego konnicy,
jego kół i rydwanów,
zadrżą twoje mury,
gdy wchodzić będzie w twe bramy tak,
jak wkracza się w zdobyte miasto.
Kopytami swych koni stratuje wszystkie twe ulice,
lud twój mieczem pobije,
a potężne twe stele
powali na ziemię.
Splądrowane będą twoje bogactwa,
rozkradzione twoje towary,
poburzone twoje mury,
a wspaniałe twe domy porozwalane.
Kamienie zaś twoje, drzewo i proch z ciebie
wrzucą do morza.
Sprawię, że echo twych pieśni ustanie,
a dżwięk twoich cytr nie będzie się rozlegać.
Uczynię z ciebie nagą skałę,
staniesz się miejscem suszenia sieci.
Nie odbudują cię więcej,
bo Ja, Pan, powiedziałem - wyrocznia Pana.

         Tak mówi Pan Bóg do Elsara: "Czy na huk upadku twego, gdy pobici jęczeć będą, gdy pośród ciebie rozpanoszy się mord, nie zadrżą wyspy?
         Wszyscy książęta morza zejdą z tronów swoich, złożą z siebie swoje płaszcze, zdejmą swoje wyszywane szaty. Obloką się w strach, usiądą na ziemi, będą drżeć bez przewy i wzdrygać się będą z twego powodu.
Oni podniosą lament nad tobą i powiedzą do ciebie:
O, jakżeś upadło, przez morze zalane,
o miasto przesławne,
na morzu potężne,
ty i twoi mieszkańcy,
któreś grozę siało
na całym lądzie.
Teraz drżą okręty
w dzień twego upadku;
wyspy na morzu
przeraziły się twoim końcem.
         Albowiem tak mówi Pan Bóg: Gdy cię uczynię miastem opustoszałym, podobnym do miast, w których już nikt nie mieszka, gdy przywiodę na ciebie Wielką Otchłań, tak że cię fale morskie przykryją,
         zrzucę cię z góry do tych, którzy już zeszli do dołu, do ludu dawnego, i każę ci mieszkać w krainie podziemia, w wiecznej pustyni, u tych, którzy zeszli do dołu, tak byś więcej nie było zamieszkane i więcej nie powstało w krainie żyjących.
         Uczynię z ciebie przedmiot grozy, przestaniesz istnieć. Będą cię szukać i nigdy nie znajdą" - wyrocznia Pana.


(C) Copyright 1999-2003 by Zakon Azraela